متنی که در پی خواهد آمد٬ حاصل واکاوی احمد اشرف از تاریخ اقتصاد سیاسی ایران است. همان طور که غنی نژاد در کتاب اخیرش با نام «اقتصاد و دولت در ایران» مطرح می کند٬ دو نظریه ی اصلی ایرانی در مورد تاریخ اقتصاد سیاسی ایران وجود دارد که یکی توسط کاتوزیان و دیگری توسط احمد اشرف مطرح شده است. مقاله ی حاضر که در مجله ی «نگاه نو» به سال ۱۳۴۶ در چندین قسمت منتشر شد٬ نگاه اشرف به موضوع اقتصاد سیاسی ایران را توضیح می دهد. از آنجا که من نسخه ی الکترونیکی از این مقاله نیافتم٬ با مراجعه به کتابخانه ی ملی آن را دریافت و مطالعه و سپس بخش عمده ی آن را تایپ کردم که دیگر پژوهشگران هم به راحتی به آن دسترسی داشته باشند. مجله xadی نگاه نو نظام آسیایی یا نظام فیودالی نویسنده: احمد اشرف مقاله ی نظام فیودالی آسیایی ... تفکر و بررسی در روابط مردمان یکجا نشین و مردمان کوچ نشین و نتایج و آثاری که بر این روابط مترتب است در تاریخ افکار و نظریات اجتماعی سابقه ای کهن دارد که به نام نظریه ی «تنازع میان گروهی» یا «نزاع خارجی» خوانده می شود. این نظریه که ریشه های تاریخی آن به عهد کلاسیک (یونان باستان) نظریات اجتماعی می رود٬ منشاء قشر بندی اجتماعی و پیدایش دولت را نتیجه ی قهر و غلبه ی یک ایل بر ایلات دیگر و یا بر مردمان یکجانشین شهرها و روستاها می داند. از مشخصات اساسی این نظریه آن است که اساس و مبنای دولت

تطور سه هژمونی اخیر سرمایه داری طبق نظر آریگی این سه اند: ابتدا در هلند با نام «استان های متحده»: United Provinces بعد در انگلیس با نام «پادشاهی متحده»: United Kingdom و آخری در آمریکا با نام «ایالات متحده»: United States که هر کدام مدعی «اتحاد»ی بوده است در شرایط آشوب و با ادعاهای منافع برای عموم و آزادی همگانی همراه بوده است: ابتدا در هلند به نام قراردادهای صلح وستافیلیا که قرار بود جنگ های مذهبی اروپا را - با به رسمیت شناختن دولت های مستقل را «در اروپا» به عنوان بالاترین مرجع قدرت - پایان دهد بعد در انگلیس به نام «هم-آهنگی اروپا» Concert of Europe که قرار بود رقابت های دولت های اروپایی ها برای تسلط بر جهان را - با ایجاد «هم-آهنگی» میان دولت های اروپایی برای تجارت «آزاد» - پایان دهد و آخر در آمریکا به نام «سازمان ملل» United Nations و پشت-بندِ آن: سازمانِ برتون وودز، صندوق بین المللی پول و بانک جهانی که قرار بود رقابت های همه ی دولت های جهان را - با ایجاد سازماندهی جدیدی برای ایجاد جهان «آزاد» - پایان دهد. کلماتِ تکراری و اشتباهات مکرر که به قول رولان بارت به رسم مالوف اسطوره، به نحوی زننده خود را به مخاطب تحمیل می کنند: «اتحاد»/«هم-آهنگی»، «آزادی»، «منفعت عمومی». اسطوره-سازی هایی که بدون شک یک نیاز دست کم ۴ قرنی به «اتحاد» را با خود حمل می کند. نشانه ای از نیازی